فضل و برترى ائمه ( ع ) بر مردم
( 1 ) 17 - محمّد بن مسلم مىگويد : نزد امام صادق - عليه السّلام - بودم كه معلّى بن خنيس با حال گريان ، وارد شد ، حضرت پرسيد : چرا گريه مىكنى ؟ ! گفت : دم درب ، جماعتى هستند كه مىپندارند شما هيچ فضل و برترى بر آنان نداريد . و شما و آنان مساوى هستيد . حضرت مدتى سكوت كرد و سپس يك طبق خرما خواست و از ميان آنها يك خرما برداشت و هستهاش را در آورد و خورد و آن هسته را نيز در زمين كاشت و روييد و ميوه آورد . يكى از آنها را دو نيمه كرد و خورد و از ميان آن ، ورقهاى در آورد و به معلّى داد و فرمود : بخوان . در آن نوشته شده بود : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ، على المرتضى [ و ] الحسن و الحسين ، و على بن الحسين ، ( همه ائمه ( ع ) را شمرده بود ) يكى يكى تا حسن بن على و فرزندش ( امام زمان - عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف - ) « 2 » .