أبو جعفر باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : رسول خدا سدس را بجدّه داد در حالى كه خداى عزّ و جلّ چيزى براى او مقرّر نفرموده است .
5630 - و يعقوب بن يزيد ، از يحيى بن مبارك ، از عبد الله بن جبله ، از أبى جميله ، از اسحاق بن عمّار از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه در بارهء ابوين و جدهء مادرى فرمود : براى مادر سدس ، و براى جدّه سدس است ، و ما بقى ، كه دو ثلث باشد ، براى پدر است .
شرح : « اين خبر قطع نظر از ضعف شديد سند معلوم نيست كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله براى جدّ كه سدس قرار داده آيا از روى استحباب بوده يا وجوب ، و در صورت شكّ چگونه ميتوان گفت : مستحبّ است و شيخ طوسى فرموده : كه بهرهء جدّ از جهت ميراث نيست بلكه از جهت بهره اى است كه بايد آنان از آن برخوردار شوند » .
5631 - و در روايت معاوية بن حكيم ، از علىّ بن حسن بن رباط ، بسند مرفوع از امام صادق عليه السّلام - آمده است كه آن امام فرمود : جدّه با وجود پسرش و با وجود دخترش سدس مال را به خود اختصاص ميدهد .
شرح : « شيخ طوسى - رحمه الله - اين خبر را دليل بر آن گرفته است كه طعمهء جدّ يا جدّه هنگاميست كه فرزند آنان حيات داشته باشد ولى اگر از دنيا رفته باشد جدّ و جدّه از طعمه بهره اى ندارند » .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 165
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٦٥