مىكشند اگر از آنها بكشد ، فرمود : نه ، مگر اينكه عادت به اين كار داشته باشد و دستبردار نباشد كه او را با كمال خفّت و خوارى مىكشند .
و هر گاه يهودى و نصرانى و مجوسى بر عهد و پيمان خود پايبند نبودند و شرايط ذمّه را كه گفتيم بجاى نياوردند ( آنچه گذشت ) پس بر كسى كه يكى از آنها را بكشد ( بعمد ) هشتصد درهم دادن ديه واجب مىشود ، و مسلمان را براى آنها قصاص نكنند نه در قتل ، نه در جراحات و زخمها ، همچنان كه در اوّل اين فصل ذكر كرديم ، و مخالفت با امام و سرباز زدن از فرمان او است كه موجب قتل است در چيزى كه از اين پستتر باشد ، چنان كه در مورد كسى كه از همسر خود به خوردن سوگند دورى گزيند و چهار ماه بگذرد و امام او را برجوع يا طلاق امر كند و وى هر گاه امتناع ورزد نه باز گردد و نه طلاق دهد كشته شود ، براى اينكه از فرمان امام سر باززده است .
5258 - و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : هر كس آنان كه در ذمّه و امان منند بيازارد بىشك مرا آزرده است . و هر گاه در آزارشان آزار پيغمبر صلَّى الله عليه و آله باشد ، پس چگونه است كشتن ايشان ، و جز اين نيست كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بدين كلام نظر داشت به فاطمه صلوات الله عليها ، و فرمود : هر گاه چنين باشد كه هر كس ، ذمّهء مرا بيازارد مرا آزار رسانده چه من از ستم و اذيّت كردن به او منع كردهام ،
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 504
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٠٤