را به زنا متّهم كرد و زن هم كر بود و هم لال ، و نشنيد كه مرد چه گفت . حكمش چيست ؟ فرمود : اگر زن بيّنه اى دارد كه نزد امام شهادت مىدهند كه او وى را قذف كرده ، امام مرد را حدّ مىزند و ميانشان را جدا مىكند ، و پس از آن ، زن براى هميشه بر او حرام مىشود ، و اگر زن شاهدى نداشت پس بر وى تا ابد حرام مىشود و تا زمانى كه مرد با اوست زن گناهى ندارد .
5074 - و در روايت سكونى آمده است كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود :
هر كس به فرزندى طفلى اقرار كرد و سپس آن را نفى نمود ، بايد بر او حدّ جارى شود و فرزند مربوط به او خواهد بود .
5075 - يونس بن عبد الرّحمن از پاره اى از اصحاب خود نقل كرده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : هر انسان بالغى چه مرد و چه زن اگر افترا بندد بر صغير يا كبير - چه مرد باشد چه زن ، چه مسلمان چه نامسلمان ، و چه آزاد باشد چه بنده - بايد حدّ تهمت ( هشتاد تازيانه ) بخورد ، و اگر بالغ نبود حدّ تأديب يعنى تعزير شود .
5076 - و امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : بر ديوانه حدّ نيست مگر آنكه عاقل شود ، و بر كودك حدّ نيست مگر آنكه بالغ شود ، و بر شخص خواب نيز نيست تا اينكه بيدار گردد .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 385
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٨٥