تخطي إلى المحتوى الرئيسي

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥
4986 - و در روايت ابراهيم بن أبى البلاد آمده است كه فرمود : در زمان داود پيغمبر عليه السّلام زنى بود كه مردى پيوسته متعرّض او مىشد و از او كام ميخواست و زن امتناع مىورزيد و او بعنف او را مجبور مىكرد ، تا اينكه خداوند بر دل او انداخت ، و به آن مرد گفت هيچ گاه تو نزد من نيائى مگر اينكه نزد عيال تو ديگرى باشد ، گويد : مرد بسوى خانه خود رفت و مردى را در كنار همسر خود ديد ، او را نزد داود عليه السّلام آورد و شكايت كرده گفت اى پيامبر خدا بلائى بسرم آمده كه بر سر احدى نيامده است ، پرسيد آن چيست ؟ مرد گفت : اين شخص را در كنار همسرم در خانه‌ام يافتم ، پس خداوند متعال بداود عليه السّلام وحى فرستاد كه به او بگو همان كه تو خود در بارهء ديگران كردى بسرت آمد . 4987 - محمّد بن مسلم گويد : امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود : هنگامى كه زانى مشغول زناكارى است حقيقت و روح ايمان از دل او بيرون شده است ، پس اگر آمرزش طلبد ، آن روح به او باز گردد ، و گفت : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : زناكار در حين زنا ايمان نخواهد داشت و مؤمن نيست ، و مىگسار در حين شرب مؤمن نيست ، و سارق ( دزد ) حين سرقت مؤمن نخواهد بود ، و امام باقر عليهم السلام فرمود پدرم