چنانچه محتاج نبود نمىتواند از مال فرزندى كه در شكم دارد هزينه كند » .
4791 - محمّد بن قيس گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : امير مؤمنان عليه السّلام در مورد زنى كه در حال حمل شوهرش را از دست داده بود و پيش از گذشتن چهار ماه و ده روز از حمل فارغ گشته و شوهر كرده بود ، حكم فرمود : مرد زن را رها كند تا مدّت تمام شود ، آنگاه اگر اختيار داران خواستند مىتوانند آن زن را بزوجيّت آن مرد به عقد جديد در آورند و اگر نخواستند وى را نگهدارند و بوى ندهند ، و چنانچه مرد مهرى پرداخته است به دو بازگردانند .
شرح : « اين خبر دلالت دارد كه اين چنين عقدى در عدّه موجب حرمت دائمى نخواهد بود البتّه در صورتى كه جاهل به حكم حرمت باشند و دخول واقع نشده باشد » .
4792 - عبد الرّحمن بن حجّاج از امام هفتم عليه السّلام پرسيد ، حامله اى را كه شويش طلاق داده است اگر زن حمل را سقط كند يا در حال مضغه گى طفل ساقط شود آيا عدّه اش تمام است ؟ فرمود : از هر راه كه روشن باشد كه آن سقط حمل بوده است ، عدّه اش بدان تمام گردد هر چند خون بسته و مضغه باشد ، گويد : و از آن حضرت شنيدم كه ميفرمود : هر گاه مردى زوجه اش را طلاق داد و زن ادّعاء كرد كه حامله است بايد نه ماه درنگ نمايد چنانچه حمل ظاهر شد و فارغ گشت عدّه اش تمام
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 202
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٠٢