خدا ميفرمايد * ( ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا ) * احزاب : 49 ( و چون زنانتان را پيش از اينكه با آنها همبستر شويد طلاق گفتيد ديگر حقّ عدّه نداريد كه آنان براى شما مدّتى صبر نمايند پس مالى بايشان بپردازيد و روانهء خانهء پدرشان كنيد با كمال آراستگى و خرسندى ) فرمود ؟ با نيكوئى با آنان رفتار كنيد به قدر وسع و طاقت مالى خود به آنها بابت مهريه بدهيد زيرا با كمال سرشكستگى و رنج و ناراحتى و اندوه بسيار و سرزنش دشمنان باز ميگردند به خانه پدران خود ، و براستى كه خداوند عزّ و جلّ كريم است و حيا مىكند و شخص باحيا را دوست دارد و آرى چنين است كه كريمترين شما جوانمردترين شما است نسبت بزنان كه در حبالهء نكاح او در آمدهاند .
4775 - و در روايت بزنطى آمده « بخشيدن چيزى بزوجهء مطلَّقه واجب است » .
شرح : « زوجهء مطلَّقه اگر به حال او باقى بود و مرد با وى همبستر نشده بود نيم مهر معيّن شده را حقّ دارد و چنانچه مهر تعيين نشده بود بايد مرد به قدر استطاعت خود بطور متعارف چيزى بزوجهء مطلَّقه اش بابت مهر بپردازد و اين فتواى همگان است » .
4776 - و روايت شده است كه مرد ثروتمند خانه اى يا غلامى بزوجهء مطلَّقه غير مدخوله بپردازد و مرد كاسب لباسى بوى بابت مهر بدهد ، و فقير يكدرهم يا يك انگشترى بوى بابت مهر دهد .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 195
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٩٥