بابى در بارهء عقيقه و برداشتن كام نوزاد و نام و كنيهء او و تراشيدن موى وى و سوراخ كردن گوشها و ختنهء او
4710 - عمر بن يزيد گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود :
هر كس در قيامت گرو عقيقه اى است كه براى فرزندش بايد انجام ميداده ، و عقيقه كردن براى فرزند از قربانى در عيد اضحى واجبتر است .
شرح : « مراد از عقيقه گوسپندى است كه در روزهاى اوّل براى نوزاد قربانى مىكنند ، و مراد از گرو بودن آنست كه بسبب فرزند نفعى از ثواب به او ندهند جز اينكه براى وى عقيقه اى كرده باشد و خبر در كتب عامّه بدين صورت آمده كه فرمود :
« الغلام مرتهن بعقيقته » و ابن اثير در نهايه اللَّغه گويد : معنى اين خبر اينست كه پدر نوزاد از شفاعت او در قيامت محروم است جز اينكه براى او عقيقه اى كرده باشد ، و در جاى ديگر گويد : « كلّ غلام رهينية بعقيقته » معنيش اينست كه عقيقه براى فرزند نوزاد لازم است و از جهت لزوم و عدم جدائى از آن برهن تشبيه شده است » .
4711 - و در روايت ابى خديجه ( سالم بن مكرم ) از امام صادق عليه السّلام ( لفظ خبر ) چنين است : هر انسانى گرو فطريّه است و هر مولودى گرو عقيقه . ( مراد از فطريه زكات فطره است ) .
4712 - عمر بن يزيد گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : نمىدانم پدرم براى من عقيقه كرده است يا نه ؟ امام مرا فرمود : براى خود عقيقه كن و من خود