4645 - عبد الرّحمن بن الحجّاج گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم از مرديكه كنيز خود را بزوجيّت غلام خويش در آورده آيا كنيز ميتواند همانطور كه قبلا با مالك خود بوده اكنون همان گونه باشد و به عورت او نظر افكند يا مالك بدن او را برهنه ببيند ، حضرت را اين كار ناپسند آمد و آن را ناروا دانست و فرمود : پدرم مرا از اينكه كنيزم را به پاره اى از غلامانم تزويج كنم منع فرمود .
4646 - علاء بن رزين از امام باقر عليه السّلام بپرسيد حال اين مردم - با اختلاف عقائد و دورى ايشان از صراط حقّ ، از نظر معاملات و مناكحات و امثال اين امور در اين زمان - چگونه است ؟ فرمود : زمان زمان هدنه و غير ولىّ امر خدائى است لذا اشياء گمشدهء آنان را بايد به آنان بازگردانند ، و امانت ايشان را بخودشان باز سپرند ، و جانشان در امان است و نكاح كردن با آنان جايز و ارث بردنشان از يك ديگر مباح و حلال است .
شرح : « سؤال از اين جهت بود كه پاره اى از مسلمين داراى عقيده اى هستند كه اگر دقّت شود خود نوعى كفر يا الحاد يا شرك است ، مثلا خداوند را در دنيا يا در آخرت قابل رؤيت با چشم ظاهرى دانستن كه اين خود مستلزم جسم بودن حضرت بارى و محتاج بودن او به مكان و زمان است و مخالف صريح آيهء شريفهء » * ( لا تُدْرِكُه الأَبْصارُ ) * « است ، و بالاخره نوعى انكار و كفر است ، و يا عقيده اى مانند عقيدهء غلات يا نواصب داشتن و مانند اينها كه الحاد يا در حكم الحاد و شرك مىباشد » .
4647 - و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : از خوشبختى مرد آنست كه
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 140
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٤٠