آرى به خدا از كرم عيد سعيدت * نازل شده بر خلق جهان رحمت خالق
بىنور تولّاى تو كس صاحب دين نيست * كز بحر گذر نتوان بىكشتى و قايق
عاشق به خداوند تبارك و تعالى است * هر پاكدلى كاو شده بر عشق تو عاشق
ناجى نبود هيچ كس از قهر خداوند * جز آن كه كند دل به تولّاى تو واثق
سوگند به ذات احديّيت كه دوباره * از مذهب تو خلق به دين آمده شائق
هر قطره كه از خامهء فضل تو فرو ريخت * نورى است كه تا حشر بود لامع و بارق
شد شاملشان در دو جهان خير و سعادت * آنان كه زدند افسر حكمت به مفارق
شاها ! بپذير از من ، اين عذر و ارادت * « طائى » نبود گر كه به تمجيد تو لايق « * »
هامش
* ديوان طائى شميرانى ، جلد دوم ، بخش قصايد ، تبريز ، 1366 ه . ش ، ص 278 .