اين گوهر از جناب رسول اللّه * پاك است و داور است خريدارش
كفوى 7784945 خ 0 3 خ نداشت حضرت صدّيقه * گرمى نبود حيدر كرّارش
جنّات عدن خاك در زهرا * رضوان ز هشت خلد بود عارش
رضوان 8784945 خ 0 4 خ به هشت خلد نيارد سر * صدّيقه گر به حشر بود يارش
باكش ز هفت دوزخ سوزان نى * زهرا چو هست يار و مددكارش
پانوشتها
شرح
3684945 خ 0 ( 1 ) خ . صندق : صندوق
3684945 خ 0 ( 2 ) خ . دسيسه يا ( دسيّه ) : در برخى از چاپهاى ديوان به صورت نخست آمده و ظاهرا معنى پنهان و پوشيده ( عفيفه ) از آن اراده شده است .
مرحوم دهخدا در تعليقات چاپ سيد نصر اللّه تقوى چنين نوشته است : اين كلمه همانند صفتى به دنبال كلمهء مريم در بيت ذيل از ناصر خسرو آمده است :هم از دَمَش مسيح شود پرّان * هم مريم دسيّه ز گفتارش( ديوان ، ص 209 )
ظاهرا « صفيّه » يا « صديقه » ( به فتح صاد به جاى صديّقه به كسر صاد با دال مشدّد ) در مقام اشاره به آيهء :إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ . . .( آل عمران / آيهء 42 )
يا :وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ. ( آل عمران / آيهء 42 )
يا :مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ . . .( سورهء مائده / آيهء 75 )
يا : اينكه كلمهء « عفيفه » باشد در مقام توجّه به بيت ذيل از ناصر خسرو :تويى كه جز تو نپنداشت با بصارت خويش * عفيفه مريم مر پور خويش را پدرى( ديوان ناصر خسرو ، ص 484 )
ديوان ناصر خسرو چاپ مجتبى مينوى و دكتر مهدى محقق اين قصيده را فاقد است .
5684945 خ 0 ( 3 ) خ . كفو : همسر .
5684945 خ 0 ( 4 ) خ . رضوان : نگهبان و دربان بهشت . رضوان به معنى بهشت نيز مىباشد .