ذكر اعقابه عليه السلام
از پنج گزيده داشت اعقاب * منسوب به نامِ خوب و القاب
هر دو كه پديد شد از آن پنج * بودست بهار آن دو صد گنج
در گوش جهان كنم من آن دُر * تا گوش جهان شود از آن پر
در دُرّ سخن به جان بكوشم * من دُر سخنم نه دُر فروشم
تاريخ نويس خاندانم * دُرّ مىچكد از سر زبانم
پر مىكنم از جواهر پاك * دامان زمين و جيب افلاك
هر در كه من از زبان فشانم * در گوش جهانيان فشانم
آفاق كنم به نظم زرين * از مدح ائمه گوهر آگين
اولاده من اعقابه عليه السلام
اول حسن و حسين و عباس * شاهان علوم افضل الناس
ديگر چو محمد و عمر بود * زين پنج گوهر جهان برآسود
از فاطمه نيز نطفهء پاك * نابوده تمام رفت در خاك
كردت رسول محسنش نام * آن نطفه نديده روى ايام
زان پنج گوهر كنم حكايت * هر يك به روايت از روايت
نقش خاتمه عليه السلام
منقوش نگين شاه مردان * بودست به نام پاك يزدان « 3 »
هامش
( 3 ) . تاريخ محمّدى ، صص 96 - 99 .