تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 321

مساهمون:

ص٣٢١
كنايه از دهان معشوق است .
شرح
4130945 خ 0 ( 7 ) خ - مصحف : قرآن - رساله و دفترى كه حاوى مطالب دينى باشد . 9330945 خ 0 ( 8 ) خ - نخلهء طور : شجرهء طور كه براى خورندگان روغن و نان خورش مىروياند ( سورهء مؤمنون - آيهء 20 ) و نيز درختى كه موسى از آن نداى« إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ »شنيد . 4530945 خ 0 ( 9 ) خ - سحر حلال : شعر يا نثر عالى - سخن فصيح و بليغ - نيز نام منظومه‌اى است از اهلى شيرازى كه ذو وزنين است . * * * [ 54 ] 7330945 خ 0 ( 1 ) خ - رضوان : دربان بهشت . 2430945 خ 0 ( 2 ) خ - ملجأ : پناهگاه . 7330945 خ 0 ( 3 ) خ - كنف : كناره و جانب . 2430945 خ 0 ( 4 ) خ - بىهمال : بىمانند . * * * [ 1 / 55 ] 2430945 خ 0 ( 1 ) خ - نك : مخفّف اينك . 3530945 خ 0 ( 2 ) خ - ناظر است به آيهء شريفهء :« قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ »( آيهء 69 سورهء انبياء ) . 2430945 خ 0 ( 3 ) خ - غرر : خطر ، هلاك و فريب . 3530945 خ 0 ( 4 ) خ - منهل عذب : چشمهء آب گوارايى كه در صحرا باشد و مردم و بهايم از آن نوشند . 4530945 خ 0 ( 5 ) خ - طيب : بوى خوش و خوشى و خوش طبعى . 3340945 خ 0 ( 6 ) خ - جنان : دل . 9330945 خ 0 ( 7 ) خ - هوان : سستى .