شوقم به ناله گفت كه اين احتياط چيست * دارم عجب ز فكرت دير انتقال تو
روزى چنين مبارك و وقتى چنين عزيز * نبود روا سكوت تو از انفعال تو
پيداست چون ز شعر تو شوق نهان تو * اخلاص را دليل بود ذوق و حال تو
شايد در آستان شهنشاه ملك طوس * افتد قبول و بسترد از دل ملال تو
* * *