عليهما السّلام نقل كرده كه گويد : پرسيدم معنى سخن خداوند عزيز را كه فرموده :
* ( أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الأَنْعامِ ) * مائده : 2 ( حلال شده بر شما زبان بستگان چهارپا ) .
فرمود : بره تو دلى هر گاه بدنش مو و كرك پيدا كرده ذبحش ذبح مادرش مىباشد .
شرح : « يعنى اگر حيوان از شكم مادر ، مرده بيرون آمد همان ذبح مادر ذبح اوست ، و اگر زنده بيرون آمد بايد ذبح شود . »
4176 - و عبد الله بن يحيى كاهلى گويد : مردى از امام صادق عليه السّلام پرسيد - و من حضور داشتم - از بريدن پيه و دنبهء گوسفند ؟ فرمود : اگر در مقام معالجه و اصلاح باشى اشكالى ندارد ، سپس فرمود : در كتاب امير المؤمنين عليه السّلام آمده است كه آنچه از آن مىبرند مردار است و قابل انتفاع نيست .
4177 - و امام صادق عليه السّلام فرمود : هر حيوانى كه بايد نحر شود ( مانند شتر ) اگر او را ذبح كنند حرام است و هر حيوانى را كه بايد ذبح كنند اگر نحر كنند حرام مىباشد .
4178 - صفوان بن يحيى گويد : مرزبان بن عمران اشعرى از امام رضا عليه السّلام از ذبحى كه ولد الزّنا ، كه او را بدان صفت شناختهاند ، انجام دهد پرسيد ،
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 452
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٥٢