تخطي إلى المحتوى الرئيسي

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 494

مساهمون:

ص٤٩٤
نماز مناجات ميكنى آن كلامى نيست كه موجب بطلان نماز شود ( هر چند مربوط به امور دنيويّه باشد ) . 940 - و منصور بن يونس بزرج از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد در بارهء شخصى كه در نماز فريضه گريه اش نيايد ولى خود را بگريه وادارد تا جايى كه واقعا بگريد آيا نمازش صحيح است ؟ آن حضرت فرمود : به خدا قسم كه روشنى چشم است يا اين عمل او موجب سرور و شادمانى و روشنى چشم در آخرت است . و نيز حضرت اضافه فرمود : هر گاه چنين شود پس مرا در آن حال ياد كن ( يا شايد مظلوميّت مرا بخاطر آور تا گريان شوى ) . 941 - و روايت كرده‌اند كه گريستن بر مرده نماز را قطع مىكند ، و گريه در اثر به ياد آوردن بهشت و دوزخ از بهترين اعمال در نماز است . و روايت كرده‌اند كه هيچ چيز نيست مگر اينكه براى اندازه گيرى و ارزشيابى آن پيمانه يا ميزانى وجود دارد جز گريستن از ترس خداوند عزّ و جلّ كه هر قطره از آن درياهائى از آتش را فرو مىنشاند ، و اگر در ميان امّتى فقط يك نفر بگريد ( در حالى كه همه آنان سزاوار عذاب باشند ) خداوند متعال همهء ايشان را مورد رحمت و بخشايش قرار ميدهد يا همهء آن امت بخشيده شوند . 942 - و در روز قيامت هر چشمى يا همهء چشمها گريان است جز سه چشم :