ديگر گفت : « و ايديكم الى المرافق » و آنچه اجماع است كه دست است آن قدر بود كه در سر قطع بر آن واجب بود و آن ده انگشت است و دو كف و دوازده عدد باشد و در انگشتان جز ابهام دوازده بند است و آن [ ابهام ] دو عقد است و آن دليل است بر رسول و فاطمه عليهما السلام و آن سر انگشتان تا منكب هم دوازده فصلست پس گفت :
« وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ »
و آن دليل است بر رسول ( صلعم ) كه او سر ائمه و اصل رسل است و باقى دوازده حرف است .
دگر گفت :
« أَقِيمُوا الصَّلاةَ » *
و آن دوازده حرف است و نماز كه واجب است بر مرد و زن و آزاد و بنده و توانگر و درويش دوازده حرف است چنان كه ياد كرديم ؛ و گفت :
« وَ آتُوا الزَّكاةَ » *
و آن دوازده حرف است و در قرآن مىگويد :
« إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ »
دوازده حرف است . ماهها دوازده است ؛ در آخر مىگويد :
« ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ » *
و بدين دوازده ماه دوازده امام مىخواهد از بهر آنكه قامت دين به امامت بود نه به ماهها كه اگر سال يك ماه بود يا دو و يا شش يا هشت و امثال اين در قيامت هيچ تفاوت نكند .
پس معلوم شد كه بدان امامان مىخواهد . و آنچه گفت : « منها اربعة حرم » آن چهار مىخواهد كه نامشان على است و نامشان از علو مشتق است و در ماههاى دوازدهگانه در چهار حرف عين است : ربيع الاول و ربيع الآخر و شعبان و ذى القعده و در باقى حرف عين نيست .
و گفت :
« وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً »
و قطعنا هم اثنى عشر اسباطا امما » و گفت : « فانفجرت منه اثنتا عشرة عينا قد علم كل اناس مشربهم » تأويلش آن باشد كه اهل هر عصرى و وقتى امام زمان خود بشناختند و از علوم بهره يافتند .
و گفت : الم ذلك الكتاب » و آن دوازده حرف است و الم ، اللّه و لا آله