در ذكر شعراى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله
همانا بيشتر از اصحاب رسول خدا طبع موزون داشتند و شعر نيكو مىگفتند . و بسيار كس از ايشان پيغمبر را مدح گفتهاند - چنان كه ان شاء اللّه در شرح حال اصحاب رسول اللّه از پس اين كتاب مرقوم مىشود - ، و همچنان در كتابى كه خاص ذكر شعراى عرب مىشود شعراى پيغمبر نيز ياد كرده مىآيد ، در اين مجلد اول از كتاب دوم ناسخ التواريخ شرح حال اين جماعت مىرود كه به شعراى پيغمبر نامبردار شدهاند .
شرح حال اعشى
نخستين ايشان اعشى باشد اين لقب از بهر آن داشت كه نابينا بود چه اعشى نابينا را گويند ، و كنيت او ابو بصير است و اين كنيت به روش عرب نيز كارى نزديك به تفأل است و نام او ميمون بن قيس بن جندل است ، همانا هفده ( 17 ) تن از شعراى عرب را اعشى لقب بود .
اول : اعشى باهلى كه عامر نام داشت .
دوم : اعشى بن نهشل كه اسود بن يعفر نام داشت .
سيم : اعشى بن ربيعة بن ذهل شيبانى كه عبد اللّه بن خارجه نام داشت .
چهارم : اعشى همدان كه عبد الرّحمن نام داشت .
پنجم : اعشى ، هو طرود بن سليم .
ششم : اعشى از قبيلهء بنى تميم .