عيادت پيغمبر بيماران را
و ديگر رسول خداى عيادت مرضى مىفرمود و مردم را بدين عمل تحريض مىفرمود : و چون بر بيمار درآمدى فرمود : لا بأس طهورا ان شاء اللّه و گاه گفتى : كفارة و طهور و در بالين بيمار بنشستى و گفتى خود را چگونه مىيابى و چه طعام مىخواهى و اگر چيزى خواستى كه زمان نداشتى بفرمود تا بدانند و دست راست بر جسد مريض نهادى و فرمودى . أذهب البأس ربّ البأس و اشف أنت الشّافى لا شفاء الّا شفاؤك شفاء لا يغادر سقما .
و اگر كسى را ريشى و قرحهاى بودى انگشت بر خاك نهادى پس برداشتى و فرمودى : بسم اللّه تربة أرضنا بريقة بعضنا تشفى سقمنا باذن ربّنا .
و از براى عيادت وقتى معين نبودى شب و روز عبادت مىفرمود و مىگفت :
چون كسى برادر مسلمانى را عيادت كند در بستان بهشت روان بود تا پيش بيمار بنشيند ، و چون بنشيند رحمت خداى بر او فرود آيد تا غرق رحمت شود ، و اگر صباح بود هفتاد هزار ( 70000 ) فرشته تا شباهنگام بر او درود گويد ؛ و اگر شباهنگام باشد هفتاد هزار ( 70000 ) فرشته تا صباح بر او درود فرستد ، و در همهء بيماريها عيادت مىكرد و چون آثار موت در مريض مىنگريست او را از آخرت ياد مىداد و به توبت وصيّت مىكرد و مىگفت : لقّنوا موتاكم لا إله الّا اللّه . « 1 »
نماز ميّت
تا آخر كلام ميّت كلمه توحيد باشد و در سوگوارى ميّت به عادت جاهليت از جامه دريدن و بر روى زدن و امثال آن نهى مىكرد و به شكر و صبر و گفتن انّا للّه و انّا اليه راجعون امر مىفرمود ، و از گريستن بىصيحه و حزن منع نمىكرد و در تجهيز و تكفين و غسل و دفن ميّت تعجيل مىنمود .
مىفرمود : ميّت را سه بار يا زياده به حسب مقتضاى رأى غسّال بشوئيد و در
هامش
( 1 ) . به كسانى كه در حال مرگ هستند كلمهء ( لا إله الا اللّه ) را تلقين نمائيد .