پس مسئول ايشان با اجابت مقرون شد و خداى عقابى را بگماشت تا فرود شده آن مار را بربود و ببرد . در اين وقت زبير بن عبد المطّلب بگفت :
بيت
عجبت لما تصوّبت « 1 » العقاب * الى الثّعبان و هى لها اضطراب
و قد كانت يكون لها كشيش « 2 » * و أحيانا يكون لها وثاب
اذا قمنا الى التّأسيس شدّت * تهيّبنا البناء و قد تهاب
فلمّا ان خشينا الرّجز « 3 » جاءت * عقاب تتلئب « 4 » لها انتصاب « 5 »
فضمّتها اليها ثمّ خلّت * لنا البنيان ليس له حجاب
فقمنا حاشدين « 6 » الى بناء * لنا منه القواعد و التّراب
غداة نرفع التّأسيس منه * و ليس على مسوّينا تباب « 7 »
اعزّ به المليك بنى لؤىّ * فليس لاصله منهم ذهاب
و قد حشدت هناك بنو عدىّ « 8 » * و مرّة « 9 » قد تقدّمها كلاب « 10 »
فبوّأنا المليك بذاك عزّا * و عند اللّه يلتمس الثّواب
پس مردمان دل قوى كردند و در هدم خانه يك جهت شدند ، در اين نوبت اول كس ابو وهب ابن عمرو بن عايذ بن عبد بن عمران بن مخزوم بود كه پيش شد و سنگى برگرفت كه به يك سوى افكند آن سنگ از دست وى جستن كرد و در جاى خود قرار گرفت ، پس أبو وهب فرياد برآورد كه اى مردم قريش :
لا تدخلوا فى بنيانها من كسبكم الّا طيّبا لا يدخل فيها مهر بغى و لا بيع ربا و لا مظلمة احد من النّاس .
يعنى : آن كس كه زناكار و رباخوار باشد و ذمّتش مشغول حق مردمان باشد در اين بنا درنمىآيد .
در اين وقت رأى زدند و شقّ باب را از بهر بنى عبد مناف و بنى زهره نهادند ، و
هامش
( 1 ) . صوب : فرود آمدن باران ، صاب يا تصوب لغتى از آن است .
( 2 ) . كشيش : بانك افعى را گويند كه وقت حمله كردن از دهان او بر آيد .
( 3 ) . رجز : عذاب .
( 4 ) . ايلتباب : راست شدن .
( 5 ) . انتصاب : برپاىخاستن .
( 6 ) . حشد : جماعت .
( 7 ) . تباب : به معنى هلاك و زيان است .
( 8 ) . بنى عدى ، مرّه و كلاب سه قبيلهء معروفند از عرب .
( 9 ) . بنى عدى ، مرّه و كلاب سه قبيلهء معروفند از عرب .
( 10 ) . بنى عدى ، مرّه و كلاب سه قبيلهء معروفند از عرب .