تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 518

مساهمون:

ص٥١٨
- شراره‌اى از آتش و مس كه يارى نگرديد . - آيا نديدى كسانى را كه از ترس مرگ از ديار خود خارج شدند - در حالى كه هزاران نفر بودند - اما خدا به آنان فرمان مرگ داد ، آنان هم مردند . - از آنجا خارج شو كه تو رانده‌شده‌اى . - از آنجا خارج شد در حالى كه مىترسيد و مراقب بود . - منزّه است آنكه شبانه بنده‌اش را از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برد . - آن روز كه اينان قيامت را ببينند ، گويا نخوابيده‌اند مگر يك شب يا به همراه روزش . - پس آنان را از باغها و چشمه‌ها اخراج كرديم . - و كشتزارها و مقام كريم و نعمتى كه از آن برخوردار بودند . - پس نه آسمان بر اينان گريست و نه زمين و نه مهلتى به آنان داده شد . - از آنجا خارج شو ، تو را نسزد كه در آن تكبرورزى ، از آنجا خارج شو كه تو از فرومايگانى . - از آنجا با حالت نكوهيده و سرافكنده خارج شو . - لشكرهايى بر آنان وارد آوريم كه تابش را نداشته باشند و هر آينه ايشان را از آنجا با ذلّت و خوارى خارج مىنماييم » . ص - « سمرة بن جندب » گويد : رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : 797 - « كسى كه وضو ساخته به سوى مسجد برود و در حال خروج از منزلش ، بگويد : بسم اللَّه
الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ
. يعنى : « به نام خدا ، آن كس كه مرا خلق كرد ، پس همو هدايتم مىكند » ، خداوند متعال او را به ايمان درستى هدايت مىنمايد . و آنگاه كه بگويد :