و تكذيب بآيات خدا ، و جزاى اين هر دو خلود در آتش است ، چنان كه ميفرمايد
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
. و نيز مؤمن هر چه در اين دنيا سختى بيند چون ميداند مطابق وعدهء حقّ تعالى پاداش بيشتر و بهترى خواهد داشت صبر و بردبارى او در برابر ناملايمات و سختيها بيشتر خواهد بود ، و هيچ گاه خود را نخواهد باخت زيرا بوعده خداوند ايمان دارد و ميداند اگر پايدارى كند اجرش افزونتر خواهد شد ، و چنانچه به خود كشى دست زند عقوبت و مجازاتش سختتر مىشود و بىترديد از عذاب أدنى به عذاب اكبر خود را كشيده است ، لذا ممكن نيست چنين كارى از او سر زند چنان كه در حديث ناجيه گذشت .
كيفر آنكه بنيم كلامى در قتل مؤمنى شركت جويد
( 1 ) 1 - محمّد بن أبى عمير گويد : تنى چند از روات براى من نقل كردند كه امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس به گفتن نيم كلمه در كشتن مؤمنى شركت جويد ، يا حكم كشتن او را با كوچكترين كلمهاى تأييد كند روز قيامت بيايد در حالى كه به پيشانى او نوشته شده باشد
« آيس من رحمة اللَّه عزّ و جلّ »
اين مرد از رحمت حقّ تعالى مأيوس و نوميد خواهد بود . ( يعنى رحمت واسعهء حقّ شامل او نخواهد شد ) .
( 2 ) 2 - حمّاد بن عثمان خود يا از ديگرى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه