هر كه مالى يا حقّى از مردم به گردن او است .
شرح : يعنى مراد از « مرصاد » كه در آيهء شريفه است كه بكمينگاه ترجمه شد اين پاسگاه است .
( 1 ) 3 - عليّ بن سالم گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : براستى كه خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد : بعزّت و جلالم سوگند كه دعاى هيچ مظلومى را در ظلمى كه به او شده و حقّى كه از او پايمال گشته ، در حالى كه حقّى مثل آن از ديگران به گردن او باشد يا بدست او پايمال شده باشد نپذيرم .
شرح : هر كس در اين حديث شريف تأمّل كند سبب مستجاب نشدن بسيارى از دعاها را خواهد دانست .
( 2 ) 4 - اسحاق بن عمّار « 1 » گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جلّ به پيامبرى از پيغمبرانش كه در كشور يكى از سركشان و بيدادگران بود وحى
هامش
( 1 ) اسحاق بن عمّار صيرفى اهل كوفه است و كنيهاش ابو يعقوب بوده ، و يكى از مشايخ حديث است و از امام صادق و حضرت كاظم ( ع ) روايت بسيار نقل مىكند و با اينكه فطحى مذهب است او را توثيق كردهاند زيرا نسبت بفطحيه روايت مخصوصى است كه امام عليه السّلام فرمود رواياتشان را در صورت صحّت سند بپذيريد ولى مرامشان را رها كنيد
« خذوا ما رووا و اتركوا ما رأوا »
بارى اين شخص داراى كتاب و اصلى است و اين ابى عمير از او آن كتاب را روايت مىكند .