( 1 ) 3 - ابان بن تغلب « 1 » گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : شخص ناصبى و دشمن خاندان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هر چند در عبادت كوشش كند و خود را بتعب اندازد عاقبت و سرانجام مورد و مصداق اين آيه خواهد بود كه خدا در قرآن كريم فرموده :
عامِلَةٌ ناصِبَةٌ تَصْلى ناراً حامِيَةً
همه كارشان رنج و مشقّت است در دوزخ ، و همواره در آتش فروزان معذّب خواهند بود .
( 2 ) 4 - عبد اللَّه بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : ناصبى آن نيست كه در ظاهر و آشكارا دشمن اهل بيت عليهم السّلام باشد ، زيرا كسى را نخواهى يافت كه
هامش
( 1 ) ابان بن تغلب مردى جليل القدر و ثقه است و سه امام حضرت سجّاد و امام باقر و امام صادق عليهم السّلام را درك كرده و از هر سه روايت مىكند ، و او كسيست كه حضرت باقر عليه السّلام به او فرمود : در مسجد مدينه بنشين و براى مردم فتوى ده همانا من دوست دارم در شيعيانم مردمى مثل تو باشند ، و در زمان حضرت صادق ( ع ) سال 141 از دنيا رفت و چون خبر فوتش به امام عليه السّلام رسيد فرمود
« اما و اللَّه لقد أوجع قلبى موت أبان »
آرى به خدا سوگند مرگ أبان دل مرا به درد آورد ، بارى أبان از قاريان بزرگ شيعه و فقها است و در تمام رشتههاى علوم اسلامى عصر خود وارد بوده از لغت و حديث و نحو و قراءت و أدب ، و هنگامى كه از عراق بمدينه ميرفته مردم اطراف او را ميگرفتند و كنار ستونى كه در مسجد مخصوص پيغمبر ( ص ) بوده و بدان تكيه ميكرده و نزد آن مىنشسته و مردم را موعظه ميكرده براى او خالى ميكردند .
و آنقدر وى جليل بود كه يك مرتبه بر امام صادق عليه السّلام وارد شد حضرت دستور فرمود براى او مخدّهاى نهادند و فرشى گستردند و با او مصافحه و معانقه كرد و كمال احترام را از روى محبّت براى او بجا آورد .