دستاويزهاى ايمان اينست كه براى خدا دوست بدارى ، و براى خدا دشمن بدارى و براى خدا ببخشى و براى خدا دريغ دارى .
ثواب مؤمنى كه بگناهى شروع كند و پشيمان گشته دست باز دارد و پوزش خواهد
( 1 ) 1 - هشام بن سالم از يكتن از شيعيان نقل كرده كه امام صادق عليه السّلام فرمود هيچ مؤمنى نباشد كه در شبانه روز چهل مورد گناه كبيره براى او پيش بيايد و وى پشيمان شده از خدا آمرزش طلبد و بگويد :
« أستغفر اللَّه الّذى لا إله إلّا هو الحيّ القيّوم ، بديع السّماوات و الارض ذا الجلال و الإكرام ، و أسأله أن يتوب عليّ »
جز اينكه خدايش ببخشد ، و كسى كه به بيش از چهل گناه دست بيالايد در او خيرى نخواهد بود .
ثواب مؤمنى كه در بلاد غربت درگذرد
( 2 ) 1 - ابو محمّد وابشىّ و يكتن ديگر از امام صادق عليه السّلام نقل كردهاند فرمود :