مرگ زيارت كند ، و نيز هر كس پدرت را در حيات يا پس از مرگ زيارت كند ، و هر كس برادرت را در زندگى يا پس از مرگ زيارت كند ، و هر كس تو را در حال حيات يا بعد از مرگ زيارت كند ( يعنى چه شخص ما را زيارت كند چه قبر ما را ) بر من سزاوار است كه روز قيامت بديدار او روم و او را از گناهانش خلاص نمايم و ببهشت داخل سازم .
ثواب آنكه بر شهادت سيّد الشّهداء ( ع ) يا بر مصيبت و آزارى كه باهل بيت يا به خود او رسيده بگريد
( 1 ) 1 - محمّد بن مسلم گويد : امام باقر عليه السّلام ميفرمود : هر مؤمنى كه چشمش براى كشته شدن حسين عليه السّلام اشك بريزد تا بر گونهاش روان گردد خداوند او را در بهشت در غرفهها جاى دهد كه روزگارى دراز در آن ساكن باشد ، و هر مؤمنى كه از ديدهاش اشك بريزد تا بر رخسارش جارى شود براى رنج و آزارى كه از جانب دشمن در اين دنيا بما رسيده است خداوند عالم در بهشت در
« مبوّأ صدق »
يعنى مكانى