مؤلّف اين كتاب أبو جعفر محمّد بن علىّ - رضى اللَّه عنه - گويد : من بتوفيق خداوند در اين موضوع عقيده دارم كه اين ثواب براى كسى است كه در نماز عيد امام جماعتش با وى در عقيدهء مذهبى مخالف باشد و از روى تقيّه با وى نماز عيد بخواند و پس از انجام نماز او اين ركعات چهارگانه را بجاى آورد براى عيد ، و بدان نمازى كه با امام مخالف خوانده اعتنا نكند ، امّا آنكه امام جماعتش در نماز عيد منصوب از جانب خداى عزّ و جلّ كه اطاعتش بر خلق واجب است باشد و با او و پشت سر او نماز عيد را بجا آورد براى او نيست كه پس از آن نمازى بخواند تا زوال شمس يعنى تا ظهر . و همچنين كسى كه در نماز عيد امام جماعتش موافق مذهبش باشد هر چند واجب الاطاعة نباشد اگر با او نماز عيد را خواند حق ندارد پس از آن نماز تا ظهر نماز ديگرى بخواند بعنوان روز عيد ، و آنچه معتمد است آنست كه
« لا صلاة في العيدين إلّا مع امام » .
يعنى نماز عيدين فطر و اضحى نميشود مگر به جماعت ، و هر كس بخواهد فرادى بجاى آورد باكى نيست و تصديق اين گفتار روايات ذيل است : ( 1 ) 1 - كه ( استادم ) محمّد بن حسن بن وليد از حسين بن حسن بن آبان از حسين
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 178
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٧٨