پس از اين شگفتانگيزتر ادّعاى اين كران و كوران است كه : در قرآن دانش همه چيز از فرائض كوچك و بزرگ و احكام و سنن دقيق و گران موجود نيست ، و آنان چون در قرآن نتوانستند آن را بيابند نيازمند به قياس و اجتهاد در رأى و عمل شدند و بر اساس آن دو حكم كردند ، و نسبت ناصواب دروغ و نادرست به پيامبر خدا صلَّى الله عليه و آله روا داشتند كه او خود اجتهاد را براى ايشان تجويز فرموده است ، و در آنچه خودشان مدّعى آن هستند بنا به فرمايشى كه آن حضرت به معاذ بن جبل فرمود آنان را آزاد گذاشته و اجازه داده است ، و حال آنكه خدا مىفرمايد : « ما قرآن را بر تو فرو فرستاديم به صورتى كه روشنگر همه چيز باشد » . « 2 » و باز مىفرمايد : « ما چيزى را در قرآن فروگزار نكردهايم » « 3 » و نيز مىفرمايد : « و همه چيز را در پيشوا و مقتدائى روشنگر بر شمرديم » « 4 » و باز مىفرمايد : « ما همه چيز را در كتاب برشمرديم » « 5 » همچنين مىفرمايد : « اى پيامبر بگو من جز آنچه را كه به من وحى مىشود پيروى نمىكنم » « 6 » و بالأخره مىفرمايد : « در ميان آنان به آنچه خداوند فرو فرستاده حكم كن » . « 7 » پس كسى كه انكار كند و بر آن باشد كه چيزى از امور دنيا و آخرت و احكام دين و
هامش
« 2 » النحل : 89 .
« 3 » الانعام : 38 .
« 4 » يس : 12 .
« 5 » النبأ : 29 و « كتابا » أى مكتوبا في اللوح المحفوظ .
« 6 » الانعام : 50 .
« 7 » المائدة : 49 .