فصل فى المنتزعات من كلام ابى جعفر محمّد بن محمّد بن علىّ بن الحسين بن موسى بن بابويه القمّىّ رحمه اللّه تعالى من اشياء ذكرها فى كتابه المسمّى بالمعجزات
روزى جمعى شيعى پيش صادق عليه السّلام حاضر بودند . گفت : قوموا فتفرّقوا عنّى مثنى و ثلاث . فانّى اراكم من خلفى كما اراكم من بين يدىّ . فليس عنده فى نفسه ما شاء فانّ اللّه يعرّفنيه .
ابو بصير گويد : در طواف خانه بوديم و خلقى بسيار طواف مىكردند . من گفتم : يا بن رسول اللّه ، يغفر اللّه لهذا الخلق ؟ امام گفت : اينان خوك و بوزينهاند . من گفتم : تو مىبينى ؟ گفت : آرى . و كلمهاى چند بگفت و دست بر روى من ماليد . جمله را خوك و بوزينه ديدم . ثانيا دست خود فرو ماليد ، جمله بر حالت اوّل ديدم . پس گفت : يا محمّد ، انّكم فى الجنّة تحبرون . و بين اطباق النّار تطلبون فلا توجدون . و اللّه لا يجتمع منكم فى النّار لا ثلاثة و لا واحد . « 1 »
حفص ابيض تمّار گويد كه : چون معلّى بن خنيس را بر درخت كردند ،
پاورقی
( 1 ) - بصائر الدرجات / 270 .