فصل در معجزات وى ( ع ) از اشجار
محمّد بن ابى بكر گويد كه : حسن بن على عليهما السّلام رنجور شد و از على ( ع ) اشتهاى انار كرد . امير المؤمنين ( ع ) دست مبارك بكشيد تا به استوانهء مسجد و دعاى بخواند كه ما آن فهم نكرديم . از وى غصنى بيرون آمد و چهار انار داشت . دو به حسن داد و دو به حسين ( ع ) داد و گفت :
هذه من ثمار الجنّة .
محمّد گويد : ما گفتيم : يا امير المؤمنين ! تو بر اين چيزها قادر باشى ؟
گفت : أ و لست قسيم الجنّة و النّار من امّة محمّد ؟ ! « 1 »
حسين بن على عليهما السّلام گويد :
روزى مولانا امير المؤمنين ( ع ) در سراى خويش نشسته بود و جماعتى محبّان در پيش وى . جمعى اعادى دولت وى درآمدند و سلام كردند . مولانا امير المؤمنين ( ع ) ايشان را بنشاند . پس گفت : من امروز آيتى به شما نمايم كه مثل آيت عيسى بود در بنى اسرائيل از انزال مائده .
« فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ »
. « 2 »
هامش
( 1 ) - الثاقب / 244 .
( 2 ) - مائده ( 5 ) / 115 .