شاعرى چه خوش گويد :
بطشوا لفاطمة البتول و احرزوا * ميراثها طعنا على الفرقان
در دور عثمان عايشه آمد و از وى ميراث رسول ( ص ) طلب كرد .
عثمان گفت : اما انّى سأجيز شهادتك على نفسك كما اجازها ابوك على فاطمة بنت رسول اللّه . يعنى : به روايت تو و به شهادت تو ، هيچ نمىرسد تو را ، بدان شهادت كه بر فاطمه دادى كه : نحن معاشر الانبياء - الى آخر الحديث .