سرخ و شاخههاى آن از لؤلؤ سفيد و بيخ آن از سيم سفيد در زمين مشك اذفر فرو شده ؛ تا چنان بديدم و بشناختم كه گويى درج و غرف و انهار و اشجار و قصور و منازل آن بهتر شناسم كه اين مسجد كه سالهاست كه اينجا تردّد و مدخل و مخرج دارم . و جوى آب سپيدتر از شير و شيرينتر از عسل ، ريگ آن درّ و مرجان و گل آن مشك اذفر ، مادّت او از تسنيم كه از زير عرش بيرون مىآيد و از آنجا منبعث مىشود و آن آب مذكور است كه :
« إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ »
« 1 » و اين چشمهاى است كه :
« عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ »
. « 2 » و درخت طوبا را ديدم با جملهء ميوهها كه در آسمان و زمين باشد همه در وى مختلف به الوان و طعوم و روايح كه كسى مثل آن نديده و نشنيده و در بهشت نيكوتر از وى به شكل و اغصان وى درختى ديگر نبود . فى قوله تعالى :
« طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ »
« 3 » و فرداى قيامت زير آن طوبا سايبان امّت محمّد ( صلعم ) خواهد بودن . در بهشت آن ديدم كه لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر . جمله به انتظار صاحبش معدّ و مهيّاست . من گفتم :
« لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ »
. « 4 »
و همچنين دوزخ ديدم با ماران و كژدمان و سلاسل و اغلال خورندگان مال يتيم كه لبهاى ايشان به مقراض مىبريدند و سنگهاى آتشين در دهان ايشان مىنهادند و به زير بيرون مىافتاد ؛ لقوله تعالى :
« الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً »
. « 5 » و رباخوارگان ديدم كه
هامش
( 1 ) - كوثر ( 108 ) / 1 .
( 2 ) - دهر ( 76 ) / 6 .
( 3 ) - رعد ( 13 ) / 29 .
( 4 ) - صافّات ( 37 ) / 61 .
( 5 ) - نساء ( 4 ) / 10 .