سرّ آنكه مباحث كتاب در قالب اين دو بخش سازماندهى شده ، اين است كه « مهدويت » به مثابه يك « عقيده » شامل دو بعد قابل بررسى است :
1 . عنصر ايمان .
2 . موضوع ايمان .
در واژهى مركّب « مهدىباورى » جزء اوّل بيانگر « موضوع ايمان » و جزء دوم بيانگر خود « عنصر باورمندى » است . مقصود از « موضوع ايمان » چيزى است كه ايمان بدان تعلق مىگيرد ( كه در مهدىباورى موضوع ، شخص امام مهدى عليه السّلام مىباشد ) و مراد از « عنصر باورمندى » ، خود اعتقادى است كه پس از شناخت امام - در شرايط خاصى - براى انسان حاصل مىشود .
بر پايهى اين دو بعد اساسى است كه دو محور كلان مسائل « گفتمان مهدويت » شكل مىگيرد ؛ از اين دو محور يكى عهدهدار شناسايى « موضوع مهدىباورى » طىّ محورهاى ذيل مىباشد :
* تشخيص نام صحيح موعود آخر الزمان .
* تبارشناسى دقيق ايشان .
* اثبات تولد حضرت و چگونگى رخداد آن .
* مدت حيات ايشان .
* ادوار عمر مبارك حضرت .
* راهكارهاى ارتباط برقرار ساختن امت با امام .
* فوايد وجود شريفشان براى امت .
* علت حدوث غيبت .
و محور ديگر متكفّل بررسى خود « عقيدهى مهدىباورى » به مثابه يك ايمان دينى است و درصدد تبيين مسايل ذيل مىباشد :
* مقوّمات و مؤلفههاى مهدىباورى .
* آثار و نتايج مهدىباورى .
* گسترهى مهدىباورى .
* وظايف مهدىباوران .
* راهكارهاى تقويت اين باورمندى .
* برخورد نظام سلطه و كفر جهانى با مهدىباورى .
* ادبيات دينى و مهدىباورى .
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( در انتظار ققنوس ) ( فارسى ) — صفحة 37
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٣٧