ب ) روح المعانى / الآلوسى البغدادى / ج 25 / ص 96
ج ) غاية المأمول / منصور علي ناصف / ج 5 / ص 362
د ) إسعاف الراغبين / صبان / ص 145
ه ) القطر الشهدى فى أوصاف المهدى / الحلوانى / ص 68
* * *
[ تعليقه 5 ]
( 5 ) در مجلد اول موسوعهى « معجم أحاديث المهدى » اين حديث از منابع بسيارى از هر دو فرقه نقل شده است :
الف ) اهل سنت ، 33 مأخذ .
ب ) اماميه ، 15 مأخذ .
* * *
[ تعليقه 6 ]
( 6 ) نيز نگاه كنيد به :
الف ) بيان الشافعى / باب دهم / ص 505 .
ب ) عقد الدرر / المقدسى / ص 62 .
ج ) فرائد السمطين / الحموينى / ج 2 / ص 310 .
د ) مجمع الزوائد / ابن حجر / ج 7 / ص 313 .
ه ) ميزان الإعتدال / الذهبى / ج 3 / ص 97 .
و ) كنز العمال / المتقى الهندى / ج 14 / ص 261 .
ز ) ينابيع الموّدة / قندوزى / باب 89 / ص 469 / چاپ استامبول .
* * *
[ تعليقه 7 ]
( 7 ) تأثير تئورىهاى اجتماعى - تاريخى ابن خلدون بر نگرش وى در قضيهى « مهدويت » عبد الرحمن بن محمد بن خلدون حضرمى در سال 732 هجرى در تونس متولد شد . وى ادبيات و علوم عصر خويش را نزد پدرش و ديگران فراگرفت .
از آغاز جوانى به همراه تحصيل دانش ، به كارهاى سياسى و دولتى روى آورد و در دولتهاى مختلف افريقيه و اندلس عهدهدار وظايف كاتبى ، حاجبى سفارت و وزارت شد .
آنگاه كه از سياست دورى جست ، به سال 784 هجرى عازم مصر گرديد و از طرف سلطان مصر در سال 786 ه به مقام قاضى القضاة مالكيان در آمد و در دانشگاه الأزهر به تدريس پرداخت .
در سال 796 هجرى براى اداى فريضهى حج ، سفرى به حجاز داشت كه هنگام اقامت