بندگان را به تعبد وابدارد .
( 1 ) كسانى كه اين عقيده را دارند گمراه ميباشند و از راه حق و حقيقت منحرف شدهاند و اگر مطلب چنين بود و مقصودش از تشريع مسائل حلال و حرام استعباد مردم بود ميبايست حلالها را حرام و يا حرامها را حلال بكند ، و مردم را وادار كند كه نماز نخوانند و روزه نگيرند و اعمال حسنه انجام ندهند و پيغمبران و كتب آسمانى را منكر گردند ، و مشغول سرقت و زنا گردند و حدود و ثغور شرع مقدس را انجام ندهند .
خداوند متعال حلال و حرام را براى مصلحت بندگانش تشريع فرموده اگر اشيائى را حرام كرده و فساد آن عمل بسيار روشن است و چون بعضى از اعمال جامعه را به طرف فساد و تباهى مىكشاند و اساس زندگى را متلاشى مىكند و موجب هلاكت و فناء آدمى مىشود از اين رو خداوند آن كارها را حرام كرده و بندگانش را براى مصالح اجتماع آنها از ارتكاب آن كارها نهى فرمود ، و براى مرتكب آن وعده دوزخ داده است .
از آن طرف پروردگار بعض از محرمات را در هنگام اضطرار حلال كرده و يا هنگامى كه انسان احتياج داشته باشد و يا صلاحش باشد حرامى بطور موقت حلال مىگردد ، مانند خوردن ميته و يا گوشت خنزير كه در هنگام خطر مرگ و نبودن چيزى كه رفع گرسنگى بكند و جان آدمى را حفظ كند حلال مىشود .
پس از اين جا معلوم مىگردد كه خداوند حلال و حرام را براى مصلحت جامعه وضع كرده و صرف استعباد بندگان و تعبد در بين نيست ، و پيغمبران و اوصياء دستورات خداوند را كه براى صلاح دين و دنياى آنها بود به مردم ابلاغ
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 856
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٨٥٦