كنند ، ( 1 ) و در كمك و تقويت بيچارگان بكوشند ، و آنان را در امور دين يارى دهند .
زكات پندى است براى مالداران و ثروتمندان كه بايد از آن پند گيرند و در فكر نيازمندان باشند و آنان بايد خداوند را سپاسگزار باشند كه به آنها نعمت و ثروت ارزانى داشته است ، اغنياء بايد همواره در تضرع باشند و از خداوند بترسند و حقوق واجبه خود را بدهند تا روزى مانند فقراء مستحق زكات نگردند .
( 2 ) 2 - بزنطى گويد : خدمت حضرت رضا عليه السلام رسيدم و مطلبى براى آن جناب نقل كردم فرمود : صبر كن ان شاء اللَّه خداوند برايت فرجى حاصل مىكند .
سپس فرمود : به خداوند سوگند اگر مؤمنى در اين دنيا دستش از مال كوتاه باشد خداوند در آن جهان وى را عزيز و محترم ميدارد ، به اندازهاى كه مال دنيا در نظر او كوچك و ناچيز جلوه مىكند .
بعد از اين فرمود : صاحب مال و ثروت همواره در معرض خطر است ، وى بايد حقوق خداوند را از مالش جدا كند و به فقراء و مستمندان بدهد ، به خداوند سوگند من هر گاه مال و ثروتم افزون ميگردد در اضطراب هستم تا آنگاه كه حقوق فقراء را از مالم بيرون كنم ، و واجبات خود را پرداخت نمايم .
گفتم : قربانت گردم شما هم از اين ميترسيد ؟ فرمود : آرى من هر گاه حقوق مال خود را پرداخت كنم خداوند را شكر ميكنم كه اين توفيق را مرحمت كرد .
( 3 ) در فضيلت انفاق
( 4 ) 3 - صفوان بن يحيى گويد : در خدمت حضرت رضا عليه السلام بودم كه يكى از غلامانش وارد شد ، امام رضا فرمود : امروز چيزى انفاق كردى ؟
گفت : چيزى انفاق نكردهام ، فرمود : پس خداوند چگونه به ما چيزى