( 1 ) مؤذن بايد براى رضاى خداوند اذان بگويد و نظرش اين باشد كه مردم را ترغيب به نماز گزاردن بكند ، و مقصود او از اذان اعلام اسلام و اظهار ايمان و ياد آوردن هنگام نماز براى فراموشكاران باشد .
مؤذن را از اين جهت مؤذن ميگويند كه مردم را به نماز دعوت مىكند ، اذان از اين جهت به تكبير شروع كرده و به تهليل ختم شده كه خداوند اراده فرموده اذان به نام او آغاز و انجام گيرد ، و كلمه « اللَّه » هم در اول اذان و هم در در آخر آن باشد .
اذان را از اين جهت دو بار ميگويند كه تاكيدى براى نمازگزاران باشد و اگر بار اول او را فراموش كرد بار دوم در يادش باشد ، و چون نماز در اصل دو ركعت است از اين رو اذان را دو بار تكرار مىكنند .
تكبير در اول اذان را چهار بار مقرر كردهاند ، چون اذان بطور ناگهانى شروع مىشود و قبل از او چيزى كه شنوندگان را متوجه نماز كند نيست از اين رو دو تكبير اول را براى آگاهانيدن شنوندگان معين نموده و دو تكبير دوم را براى اداء شهادت مقرر فرموده است .
زيرا نخستين مرحله ايمان توحيد و اقرار به يگانگى خداوند و اعتقاد به رسالت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله بوده و اصل ايمان همان اقرار به شهادتين است .
شهادتين را نيز از اين جهت دو بار مقرر فرموده كه در ساير حقوق نيز دو شاهد لازم است ، هر گاه بندهاى به يگانگى خداوند متعال و رسالت حضرت رسول ( ص ) اقرار كرد همه مراحل ايمان و مراتب آن را پذيرفته است زيرا اصل ايمان همان
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 660
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٦٦٠