وى اعتراف كرد كه من مالك روز قيامت هستم ، ( 1 ) من نيز حساب او را در قيامت آسان خواهم كرد و از گناهان او ميگذرم .
هنگامى كه بندهاى ميگويد :
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ »
خداوند ميفرمايد : بنده من راست ميگويد ، وى مرا عبادت مىكند ، اينك گواه باشيد كه من به عبادت او پاداش دهم تا كسانى كه مرا عبادت نكردهاند غبطه او را بخورند .
هر گاه بگويد :
« إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
پروردگار ميفرمايد : بندهام به من استعانت پيدا كرد و به من پناه آورد ، اكنون گواه باشيد كه در همه امور از وى استعانت ميكنم و در سختيها و شدائد و مكاره او را كمك خواهم كرد .
هنگامى كه ميگويد :
« اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ »
خداوند ميفرمايد : اين حق بنده من است و او هر چه دلش ميخواهد بايد از من سؤال كند ، من اينك خواستههاى او را برآوردم و آرزوهاى وى را انجام دادم و از آنچه ترس داشت در آسايش قرار دادم .
در اين هنگام از امير المؤمنين عليه السلام سؤال شد آيا بسم اللَّه از فاتحة الكتاب مىباشد ؟ .
فرمود : آرى . حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله بسم اللَّه را يك آيه از فاتحة الكتاب ميدانست .
( 2 ) در فضيلت سجود
( 3 ) 31 - حسن بن على وشاء گويد : از حضرت رضا عليه السلام شنيدم ميفرمود هر گاه بنده در سجده به خواب رود خداوند متعال ميفرمايد : بنده خود را در حالى كه به اطاعت من مشغول بود قبض روحش كردم .
( 4 ) 32 - حسن بن على بن فضال گويد : حضرت رضا عليه السلام فرمود :