( 1 ) در خندهروئى
( 2 ) 33 - معمر بن خلاد گويد : از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم و گفتم :
قربانت گردم مردى در ميان گروهى زندگى مىكند و در ميان سخنانى رد و بدل ميگردد كه از آن سخن تفريح و خنده ميكنند ؟ .
فرمود : مانعى ندارد مادامى كه . . . ! .
راوى گويد : من گمان كردم مقصودش اينست مادامى كه به فحش و ناسزا نرسد .
سپس فرمود : عربهاى بيابانگرد خدمت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله ميرسيدند و حضرت به آنان هديهاى مرحمت ميكردند و سپس ميفرمودند : قيمت هديهء ما را بدهيد و در اين هنگام خنده ميكردند ، و هر گاه از موضوعى مهموم ميشدند ميفرمودند آن اعرابى كجا است ، كاش نزد ما آمده بود .
( 3 ) در عطسه كردن
( 4 ) 34 - صفوان بن يحيى گويد : خدمت حضرت رضا عليه السلام بودم كه آن حضرت عطسه كردند .
گفتم : صلى اللَّه عليك بار ديگر عطسه كردند ، باز همين جمله را گفتم ، و سپس عرض كردم : قربانت گردم هر گاه كسى مانند شما عطسه كرد آيا بايد همانطور كه در بين ما معمول است « يرحمك اللَّه » بگوئيم و يا همانطور كه اينك گفتم .
فرمود : آرى همانطور كه اينك گفتيد بگوئيد .