( 1 ) يا اينكه گفته شود : طبع اللَّه
عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ
و يا اينكه
قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لا يَسْمَعُونَ ، إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ ، وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ ، وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ
.
و يا اينكه
قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا
امامت فضل خداوند است كه به هر كس بخواهد عطا مىكند ، و پروردگار داراى فضل بزرگى است .
آنان چگونه مىتوانند امام را انتخاب كنند ، در صورتى كه امام عالم است و نادانى در آن راه ندارد ، و نگهبانى است كه از زير دستان حمايت كرده و آنها را تنها نمىگذارد .
امام معدن قد است و پاكى و مركز عبادت و زهد و علم است ، امام به دعوت مخصوص پيغمبر معرفى شده و از ذريه پاك حضرت زهراء بتول مىباشد ، در نسب آن هيچ غل و غشى وجود ندارد ، و هيچ صاحب حسبى به آن نمىرسد .
امام از خاندان قريش و نسل هاشم مىباشد .
امام از عترت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله بوده و با رضايت خداوند متعال برگزيده مىشود .
امام شريفترين اشراف و فرعى از خاندان عبد مناف است ، علمش همواره در تكامل و حلمش كامل مىباشد ، در امامت متبحر و در سياست ماهر و عالم است .
اطاعتش بر بندگان واجب و همواره به اوامر خداوند متعال قيام و اقدام مىكند بندگان خدا را نصيحت كرده و دين خدا را حفظ مىنمايد .
پيغمبران و پيشوايان عليهم السلام همواره موفق به توفيقات الهى هستند ، و از علوم خفيه پروردگار و حكمت و دانش او برخوردار ميگردند و ديگران از اين موهبت محروم مىباشند .
علم و دانش آنها از علوم اهل زمانشان بالاتر است و خداوند متعال مىفرمايد :