زندگى نويسنده كتاب
امام جمال الدين ابو منصور ، حسن بن يوسف بن على بن محمّد ابن مطهر ، متولد و شهروند حلّه بود . او خود در كتاب خويش ، « خلاصه الاقوال في معرفه الرجال » ، چنين آورده است .
پدرش گفته است : « فرزند فرخندهام ابو منصور حسن بن يوسف بن مطهر در سحرگاه جمعه بيست و هفتم رمضان سال 648 قمرى به دنيا آمد . »
به تصريح پدر نامش حسن و كنيهاش ابو منصور بود اما به اين كنيه معروف نگشت ، بلكه وى را به سبب انتساب به نياى بزرگش ابن المطهر ناميدند . بر او القابى نهاده بودند كه از همه نامورتر ، علّامه است . لقب به گونهاى ويژه وى گشت كه هر گاه بىقرينه شنيده شود عرف فقهى جز او در نمىيابد ، گر چه او را فاضل نيز لقب دادهاند .
نزد متكلمان و مورّخان ، جمال الدين معروفتر است با افزودن كنيه ابن المطهر او را از ديگران تميز مىنهند . علّامه در مصادر اماميه آيت اللَّه ناميده مىشود .
پدر علّامه
امام سديد الدين يوسف بن مطهر از دانشوران نام آور بود . فقيهى پژوهنده و آموزگارى سترگ كه علّامه خود ، آراء او را در كتب خويش آورده است .
چون هولاكو خان مغول بغداد را در حصار گرفت و محاصره به درازا كشيد ، در