مرحوم مير محمّد هادى كه در سنهء 1113 وفات كرده « 1 » و يكى از علماء بزرگ شهر اصفهان بوده ، زمانى كه پدرش خانهء خود را وقف مىكند در سنين اوائل عمر بوده و شايد در حدود اوائل بلوغ يا كمى كمتر يا بالاتر بوده ، چون در اين وقفنامه توليت را اوّل با زوجهء خود « شاه كامل ، دختر مرحوم امام و يردى بيك » و سپس با اعلم و اصلح از موقوف عليهم ( كه اولاد ذكور باشند ) قرار داده و اگر پسرى بزرگ و عالم و صالح در آن هنگام داشت به او توليت را واگذار مىكرد ، و اگر تا زمان 1083 زنده بود كه پسرش از تأليف « اصول العقائد » فارغ شده و از علماء بزرگ بود اقلا در حاشيهء وقفنامه صريحا نام او را به عنوان متولّى ذكر مىكرد .
آنچه از عبارت فوق از « اصول العقائد » و وقفنامه مىتوان استفاده كرد ، آنكه وقفنامه در اواخر عمر بوده و در هنگام يأس از زندگى كه فكر مىكرده بعد از خودش خانه به فروش نرسد تا فرزندان كوچكش به بىخانگى مبتلا شوند و فرزندان پسر او از نظر سنّى به حدّى نبودهاند كه توليت خانه را به آنها واگذار كند ، لذا اوّلا به زوجهء خود و در مرتبهء دوم اعلم و اصلح اولاد ذكور .
و از طرفى شدّت فشار مخالفين ميان سنهء 1051 تا سنهء 1060 در زمان پيرى به سن 72 سالگى كه سال وقف خانه است به عمر اين بزرگوار پايان مىداده و تقريبا سنهء 1063 به سنّ 73 سالگى وفات كرده و يا او را مخفيانه شهيد كرده باشند .
و امّا احتمال كشته شدن و شهادت از آنجاست كه در كتبى كه در تأييد ايشان نوشتهاند شدّت حملات تا خطر قتل او برمىآيد ، و از طرف ديگر قبرشان پنهان و نامعلوم است ، و قبر فرزندش معلوم و در رواق امام زاده اسماعيل است و با اينكه پدر شخصيّت بالاترى داشته است مع ذلك قبرش نامعلوم ، اگر چه بعضى در خارج از شهر
هامش
( 1 ) . حسب آنچه روى سنگ قبرشان در امام زاده اسماعيل اصفهان است .