عنّى اربعين حديثا كنت شفيعا له يوم القيمة » .
ترجمهء اوايل اين حديث مذكور گشت ، معنى باقيش اين است كه : « هر كس روايت كند از من چهل حديث ، من شفيعم او را در روز قيامت » .
و بعد از نقل حديث مزبور ، سعد بن ابراهيم مذكور ، مىگويد كه : « من حفظ كردم از احاديث آنچه خدا خواست ، و نمىدانستم كه رسول اللّه به كدام احاديث اشاره فرموده است ؟ تا زمانى كه ملاقات كردم با دحية بن خليفهء كلبى ، و از او پرسيدم . او در جواب گفت كه : مراد احاديث وارده است در حقّ اهل البيت عليهم السّلام و روايت كرد دحيهء مذكور از احمد بن حنبل كه او گفت : كسى را نمىدانم و نمىشناسم كه در زمان شافعى باشد ، و منّت او عظيمتر باشد بر اسلام ، از شافعى و من در مىخواهم از خداى تعالى در وقتهاى نمازهاى خود كه بيامرزد او را از آن وقتى كه از او شنيدهام كه گفت : ارادهء حضرت رسول از اين اربعين كه در اين حديث مذكور است ، چهل حديث است كه در مناقب اهل بيت خود فرموده باشد ، بعد از آن احمد بن حنبل گفت كه : من با خود مىگفتم كه از كجا به صحّت پيوست نزد شافعى كه مراد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از اين اربعين ، مناقب اهل بيت طاهرين است ؟
پس پيغمبر را در خواب ديدم كه گفت : اى احمد ! در قول ابن ادريس ( يعنى :
شافعى ) شكّ مدار ، پس هرگاه شافعى و احمد بن حنبل كه از ائمّهء اربعهء نواصباند به اين معنى قائل باشند كه : هر كس كه چهل حديث از احاديث حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه در مناقب ائمة طاهرين - صلوات اللّه عليهم اجمعين - باشد محافظت نمايد ، برانگيخته مىشود در روز قيامت از فقيهان و عالمان ، و محشور مىشود با جماعتى كه سياهى دوات ايشان فضيلت دارد بر خون شهيدان ، و هر كه چهل حديث روايت كند كه در شأن آن برگزيدگان ملك منّان وارد باشد در روز قيامت از شفاعت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بهرهمند مىگردد ، البته دوستان و محبّان امير مؤمنان را در اين مقاله
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 425
مساهمون: مير لوحى
ص٤٢٥