حادث شد تا به حدى كه عثمان سه روز گريخته بود در احد .
آية سى و دوم
، اكثر علماى ما بر آنند كه ايشان بودند كه طلب مىكردند تا به عبد اللّه ابى سلول فرستند در روز احد چون آواز برآمد كه « قتل محمد » تا باشد كه او از ابو سفيان از بهر ايشان امان طلب كند تا به مكه روند حق تعالى اين آيه فرستاد :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ
( آل عمران 138 ) و امثال اين عهدها كردند و بدان وفا ننمودند . و عمل نكردند به آيه :
وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبارَ وَ كانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُلًا
( احزاب 15 ) و بتحقيق كه بوديد شما كه عهد كرده بوديد با خدا پيش از اين كه پشت ننمائيد در جهاد و عهد خدا پرسيده خواهد شد و در اين حروب گريختند .
آية سى و سوم
، عمل نكردند به آية :
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً *
( انعام 21 ) يعنى كيست ظالمتر از آن كسى كه افترا كرده بر خداى دروغ را . و به حديث : من كذب على معتمدا ، فليتبوأ مقعده من النار . هر كه دروغ بندد بر من عمدا پس بايد كه داند نشستنگاه خود را از آتش . خود را به دروغ خليفهء رسول اللّه خواندند و امير المؤمنين نام كردند با آنكه روايت كنند كه : مضى رسول اللّه ، و لم يستخلف . گذشت رسول خدا و كسى را خليفه نكرد .
آية سى و چهارم
، عمل نكردند بر آية :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
الخ ( مائده 60 ) حق تعالى امارت و ولايت به على داد در اين آية باتفاق و ايشان بر او والى شدند و حاكم .
آية سى و پنجم
، عمل نكردند به آية :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
الخ ( مائده 71 ) روز غدير خم رسول ، على را نصب كرد به حكم اين آية به امامت و ايشان او را از آن منع كردند و بر وى تقدم جستند .
آية سى و ششم
، عمل نكردند به آية :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
( مريم 96 ) اين آية در شأن على آمد و حق تعالى محبت او را بر عالميان واجب كرد و ايشان با او عداوت پيش گرفتند پس در تحت حكم اين آية نباشند .
آية سى و هفتم
، عمل نكردند به آية :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً
( مجادله 13 ) اى آنكه ايمان آورديد هرگاه مناجات كنيد با رسول پس پيش از آنكه مناجات كنيد صدقه بدهيد .
آية سى و هشتم
، عمل نكردند به آية :
جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ *
( توبه 74 ) يعنى جهاد كنيد با كفار و منافقين و غليظ شويد بر ايشان . دائما با منافقان چون مروان