صغير و كبير و ان كان متبرّعاً بالعيلولة و يجب فيها النية و ايصالها الى مستحق زكات المال و الافضل صرفهما الى الامام ( ع ) و مع غيبته الى المأمون من فقهاء الامامية
Commentary
11 - زكات فطره نيز از عبادات است و هر عبادتى محتاج به قصد قربت است پس اگر چنانچه بدون قصد قربت يا با قصد ريا آن را بپردازد مجزى نيست و لازم است اعاده كند و همان را كه داده پس بگيرد و مجدّداً با قصد قربت بدهد يا از جاى ديگر بدهد .
12 - مصرف زكات فطره همانند مصرف زكات اموال است يعنى بايد به يكى از همان كسانى كه مستحق زكات مال بودند برساند [ هشت صنف مذكور ] .
13 - زكات را [ چه زكات مال و چه فطره ] خود انسان مىتواند به مستحقّين آن برساند [ بر خلاف خمس كما سيأتي ] ولى بهتر آنست كه در زمان حضور امام معصوم ( ع ) بدست امام برسانند و در زمان غيبت به فقيه جامع الشرائط [ چون اينها بهتر با مصالح مسلمين آشنا هستند و در راههاى بهترى مصرف خواهند كرد البته چقدر خوب است كه تمام اين امور در دوران حكومت اسلامى زير نظر ولىّ فقيه باشد كه آن هم با تعيين مركزى يا كميته‌اى افرادى را مأمور جمع و نگهدارى زكات بنمايد و آنها هم با كمال دقت مستمندان آبرومند جامعه را كه هرگز اظهار نمىكنند بلكه با سيلى صورت خود را سرخ نگاه مىدارند محترمانه شناسائى كنند و زكات را به اهلش برسانند و ضمناً گدايان حرفه‌اى اين لكه‌هاى ننگ را هم از دامان جامعه اسلامى پاك كنند چنان كه در صدر اسلام چنين بوده و اين گونه نباشد كه اين‌همه اموال زكوى و زكات فطره ساليانه ميليونها مسلمان هدر رود و اصلًا معلوم نشود آيا به اهلش مىرسد يا نه ] .
14 - به فتواى مشهور و از جمله مصنف ره واجب است به هر فقيرى