3 [ در مدح پيامبر ]
[ بيت 29 ]
29
ظلمت سنّة من أحيا الظّلام الى * أن اشتكت قدماه الضّرّ من ورم
ظلم كردم و ترك كردم سنت آن كس را كه بيدار داشته است شبهاى تاريك را تا آنكه رنجور شد قدمهاى مباركش از آسيب ورم . « 16 »
يعنى : من ظلم كردهام بر نفس خويش و ترك كردهام سنت آن كس را كه بيدار داشته است شبهاى تاريك را ، تا آن زمان كه قدمهاى مباركش از بس كه تا روز بر يك قدم ايستاده است مضرّت و ورم بدان ظاهر شد ، و چون كفّار ازين واقف شدند نسبت شقاوت
پاورقی
( 16 ) . ش : « تا خشكى شد قدمهاى او به سختى از آماس » .