تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح قصيده برده ( فارسي ) — صفحة 20

مساهمون:

ص٢٠
آيا از ياد آوردن همسايگان ذى سلم كه موضعى است در حجاز آميختى اشكى را كه روان شده از سياهى چشم . انجام :
ما رنّجت عذبات البان . . . . .
تا صبا شاخ درختان را و جنباننده‌اش ؟ * در طرب آرد شتر را نغمهء راننده‌اش
مادامىكه حركت دهد درخت‌بان يعنى شاخهاى سرو را باد صبا و مادامىكه در طرب آورد شتران را حادى شتربان با سرور و نغمتها . پس از اين بيت عربى در اين نسخه دو سه بيت ديگر همراه با ترجمه آمده ، ولى پر معلوم است كه ابيات مجعول و الحاقى است ، و جعل كنندهء آنها هم عربى درست نميدانسته .

11 - ترجمهء قصيدهء برده به نظم و نثر فارسى .

نسخهء ديگرى است از همان نسخهء شمارهء 10 ، تاريخ كتابت ندارد ولى خوش خط و جديدتر از آنست .

12 - تخميس قصيدهء برده .

نسخه‌ايست از همان نسخهء معرفى شده در شمارهء 5 ، تاريخ ندارد و خوش خط و جديد است .

13 - قصيدهء برده .

نسخه‌ايست از قصيده به خط نستعليق ، در صفر سال 1293 بدست محمد حسن كتابت شده است . مهر ماه 1360 على محدّث