يادداشتهاى شادروان علّامه مجتبى مينوى برگرفته از مقدمهء و وستنفلد [ 1 ]
« و وستنفلد در ص 41 مقدّمهء خود اسنادى نقل مىكند به اين عبارت كه :
سمع جميع هذا الجزء على الشّيخ الفقيه ابى محمّد عبد اللّه بن رفاعة بن غدير السّعدى الفرضى بروايته عن القاضى ابى الحسن الخلعى عن ابن الورد عن البرقى عن ابن هشام رحمهم اللّه صاحبه القاضى الأجل ابو محمد هبة اللّه بن يحيى بن علىّ بن حيدره و القاضى الزّكىّ ابو الطاهر اسماعيل بن على بن محمّد الفهرى و الفقيه ابو الفضل هبة اللّه بن ظافر بن حمزة القضاعى و ابنه ابو صادق عبد الحقّ و الفقيه ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن عبد اللّه بن المحلّى [ 2 ] الرّملى و الفقيه ( فلان و فلان ) سلخ شوّال سنة 556 .
اين اسناد را از روى دو نسخه نقل كرده كه يكى بنشان
O
( در برلن بنشان 97 سپرنگر ) و ديگرى بنشان
P
( در گوتا بنمرهء 338 ) مميّز شده است .
و وستنفلد در مقدّمهء خود ص 43 و ما بعد ، فهرست سلسلهء روات سيره را مىدهد و طبقهء 7 از اينها چهار نفر بودهاند كه يكى ابو محمّد عبد اللّه بن محمد المحلّى [ 2 ] الرّملى است و بعد مىگويد كه وى در مسجد بزرگ عمرو بن العاص در قاهره در سال 603 تا 606 سيرهء ابن هشام را درس مىداده است .
هامش
[ ( 1 - ) ] اين يادداشتها را شادروان علامه مينوى به پيوست نامهء دوم شهريور ماه مطابق 24 ماه اوت 1957 از مونيخ براى نگارنده فرستاد .
[ ( 2 - ) ] در مقدمهء و وستنفلد با حاى حطى ضبط شده و صحيح آن مجلى بضم ميم و فتح جيم است .