سخن آورده ندا مىدهد : اى ولىّ خدا ظاهر شو ، تو را روا نيست كه از دشمنان خدا بازمانى ، پس ظهور مىكند و دشمنان خدا را هر جا بيابد از بين مىبرد و حدود الهى را بپامىدارد و به حكم خدا فرمان مىراند . جبرئيل از جانب راست او ظهور مىكند و ميكائيل از جانب چپ او ، شما درآينده - هر چند پس از ساليان دراز باشد - آنچه را مىگويم ( در يافته ) ، ياد مىآوريد و همهء كارهايم را به خداى سبحان مىسپارم .
اى أبى ! خوشا كسى كه او را ببيند و خوشا كسى كه او را دوست بدارد و خوشا كسى كه او را باور داشته باشد ، خداوند به ( بركت ) او همهء آنان را از هلاكت نجات مىبخشد و خداوند بسبب اقرار ( و ايمان ) به خدا و پيامبر و همه اين امامان ( درهاى ) بهشت را بر آنان مىگشايد . مثل آنان در زمين همانند مشكى است كه بوى خوش آن منتشر مىشود و هرگز دگرگون نمىشود . مثل آنان در آسمان همچون ماه تابانى است كه هرگز نور آن خاموش نمىشود . أبى عرض كرد : اى رسول خدا ! از جانب خدا حال اين امامان چگونه بيان شده است ؟
فرمود : هرآينه خداى عز و جل بر من دوازده صحيفه فرو فرستاده كه نام هر امامى بر مهر او و اوصاف هر امامى در صحيفه اوست .
نامگذارى على عليه السّلام به امير مؤمنان
[ 38 ] - 38 - شيخ مفيد با سند خود ، از ابو حمزه ثمالى ، از امام باقر ، از امام سجّاد ، از امام حسين عليهم السّلام نقل كرده كه فرمود : « خداى سبحان جبرئيل را به سوى محمّد صلّى اللّه عليه و آله فرستاد تا او در حيات خود ( از امتش ) براى ولايت علىّ بن ابى طالب گواه بگيرد و او را قبل از رحلت خود « امير مؤمنان » بنامد « از اين رو پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نه قبيله را فرا خواند » « 1 » و ( به آنان ) فرمود : من شما را فرا خواندم تا در زمين گواهان ( محضر ) خدا باشيد ، خواه ( بر اين گواهى وفا كرده ) قيام كنيد يا ( نافرمانى كرده آن را ) پنهان داريد .
هامش
( 1 ) إنّ اللّه جلّ جلاله بعث جبرئيل عليه السّلام إلى محمّد صلّى اللّه عليه و آله أن يشهد لعليّ بن أبي طالب عليه السّلام بالولاية في حياته ، و يسمّيه بإمرة المؤمنين قبل وفاته ، فدعا نبيّ اللّه صلّى اللّه عليه و آله تسعة رهط .