فرمود : هرگاه از نماز فارغ شدى نشسته مىگويى : « خدايا ! تو را به كلماتت سوگند و به پيمانگاههاى عرش و ساكنان آسمانها و پيامبران و رسولانت سوگند ، از تو مىخواهم دعايم را مستجاب كنى ، زيرا كه دشوارى امور مرا فرا گرفته است ، از تو مىخواهم بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و در كارهايم آسانى قرار دهى » .
همانا خدا كارهايت را آسان مىكند و ( گرفتگى ) سينهات را مىگشايد و هنگام جان دادن شهادت « لا إله الّا اللّه » را به تو تلقين مىفرمايد .
أبى عرض كرد : اى رسول خدا ! اين نطفهاى كه در صلب حبيب من حسين است چيست ؟
فرمود : مثل اين نطفه چون ماه است و آن نطفهء تبيين و بيان است ، هر كه از او پيروى كند به رشد و كمال مىرسد و هر كه از او رو گردان شود به هلاكت مىرسد .
عرض كرد : نام او چيست ؟ و دعاى او كدام است ؟
فرمود : نام او « على » ، و دعاى او اين است : « اى پيوسته ، اى پايدار ، اي زنده ، اى خود بپاىدارنده ، اى از بين برندهء غمها ، اى گشايندهء اندوهها ، اى برانگيزانندهء پيامبران ، و اى راست پيمان » .
هر كه اين دعا را بخواند ، خداى عز و جل او را با على بن الحسين عليه السّلام محشور فرمايد ، و او را بسوى در بهشت خواهد برد .
ابى عرض كرد : اى رسول خدا ! آيا او وصى و جانشين دارد ؟
فرمود : آرى مواريث آسمانها و زمين از آن اوست .
عرض كرد : مواريث آسمانها و زمين به چه معنى است اى رسول خدا ؟
فرمود : به حق داورى كردن ، با ديندارى فرمانروايى نمودن ، احكام الهى را به اصل ( و آبشخور حقيقى ) خود برگرداندن و براى آنچه كه ( از غيب و شهادت ) وجود دارد سخن آشكار داشتن .
عرض كرد : نام او چيست ؟
فرمود : نام او « محمّد » است ، فرشتگان در آسمانها با او انس مىگيرند و او در دعاى
موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 80
مساهمون: مجموعة مؤلفين
ص٨٠